Zagadnienia związane z aparaturą badawczą

Skrzynkę do badań nad odróżnianiem stosowano przy eksperymentalnej analizie zmysłowych zdolności u zwierząt i tym się tłumaczy, że pierwsi eksperymentatorzy przywiązywali dużą wagę do kontroli bodźców, takich jak np. intensywność światła, a mało zależało im na tym, aby zwierzęciu ułatwić samo uczenie się. Powolne uczenie się uważano za zło, którego zapewne nie da się uniknąć. Zresztą wprawę w odróżnianiu barwy białej od czarnej mogły zwierzęta uzyskać w pewnej stosunkowo niezbyt wielkiej liczbie prób, powiedzmy 100-200. Gdy jednak Lashley (1930) przystąpił do obszernych badań nad widzeniem kompleksowym u szczurów, mianowicie wymagał odróżniania kwadratu od koła lub równobocznego trójkąta prostego od tegoż trójkąta odwróconego, ilość prób potrzebnych do wyuczenia się tych bodźców niezmiernie wzrosła, a często nawet wydawało się, że szczur nie potrafi nigdy nauczyć się żadnego odróżniania. Wtedy Lashley wprowadził nowe urządzenie, które umożliwiło znacznie szybsze uczenie się, mianowicie aparat ze stojakiem do skoków (jumping stand apparatus). Na rys. 20-2 przedstawiony jest ten aparat w jego pierwotnej postaci. Potem skonstruowano kilka ulepszonych form tego urządzenia (Lashley, 1938: Tolman, 1939: Finger, 1941: Feldman, 1948: Ehrenfreund, 1948).

W czasie ćwiczenia wstępnego stojak umieszcza się tuż kolo otwartych drzwiczek, za którymi znajduje się pokarm, i szczur po prostu wchodzi do nich, następnie stojak stopniowo odsuwa się coraz dalej, aż zwierzę zaczyna skakać przez przestrzeń dzielącą je od drzwiczek. W niektórych eksperymentach odstęp ten stopniowo doprowadza się aż do 10 cali (25 cm), a nawet więcej. Następnie szczura stawia się przed zadaniem wyboru, najpierw łatwego, mianowicie jest to wybór pomiędzy zamkniętymi drzwiczkami czarnymi i otwartymi drzwiczkami, za którymi znajduje się pokarm. Potem zamiast drzwiczek otwartych wprowadza się zamknięte drzwiczld białe. Położenie drzwiczek czarnych i białych zmienia się w porządku przypadkowym. Wypracowanie dodatniej reakcji na barwę białą wymaga przy tym urządzeniu często zaledwie czterech do pięciu prób, co niewątpliwie stanowi postęp w stosunku do stu lub więcej prób, potrzebnych wtedy, gdy posługujemy się starym urządzeniem. Natomiast przy stosowaniu aparatu Lashleya poszczególne próby mogą trwać dłużej, gdyż szczur przed skokiem zwykle waha się i przygląda bodźcom.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>