Zagadnienia związane z aparaturą badawczą cz. II

Dlaczego w eksperymentach ze stojakiem do skoków przyrost wprawy w poszczególnej próbie jest o wiele większy niż w doświadczeniach ze starszą aparaturą? Zagadnieniu temu nie poświęcono systematycznych badań eksperymentalnych, jednakże Munn (1931) i inni wskazali na pewne ważne różnice, jakie zachodzą pomiędzy oboma tymi urządzeniami. Prawdopodobnie aparat ze stojakiem do skoków ma kilka zalet:

– 1. Szczur tutaj uważnie przygląda się, gdy ma skoczyć, i dlatego wskaźniki można umieścić w takim miejscu, w którym zwierzę będzie patrzeć wprost na nie. Gdy szczur przed skokiem waha się i patrzy raz na jedne, a raz na drugie drzwiczki, możemy być tym bardziej pewni, że zauważy oba wskaźniki.

– 2. Aby zdobyć pokarm, szczur musi kierować swoją reakcją na ten przedmiot, który jest oznaczony określonym wskaźnikiem.

– 3. Nagroda lub kara następuje natychmiast po reakcji i jest ściśle powiązana ze wskaźnikiem. Szczur albo otwiera drzwiczki i tuż za nimi znajduje pokarm, albo uderza o drzwiczki zamknięte i spada do siatki.

– 4. Zwierzę traktuje swoje zadanie poważnie, na co wskazuje jego wahanie przed skokiem, jest czujne na ewentualne wskaźniki. Popęd pierwotny, który pcha je do pokarmu, a powstrzymuje od spadnięcia, budzi u niego wtórny popęd do dokładnego badania drzwiczek.

Przy wszystkich jednak zaletach urządzenie ze stojakiem do skoków ma również pewne wady. Szczury trzeba tu poddać wstępnym ćwiczeniom w skakaniu do zamkniętych drzwiczek, co trwa długo i nie zawsze się udaje. Niekiedy ze względów teoretycznych pożądane jest wyeliminowanie kary, tak aby u zwierzęcia działał tylko jeden popęd. Munn (1931) wyszedł z założenia, że przede wszystkim trzeba starać się o to, aby wskaźniki w odpowiedni sposób działały na badanego i aby jeden , z nich wywoływał jego reakcję. Urządzenie przez niego wynalezione różniło się tym, że zwierzę nie skakało do drzwiczek, lecz tylko podchodziło do nich, otwierało je nosem i zaraz za nimi znajdowało pokarm. Szczury nabywały tu wprawy wyraźnie wolniej niż przy urządzeniu ze stojakiem do skakania, ale szybciej niż w dawniejszym aparacie, tj. w skrzynce do badań nad odróżnianiem. Liczba prób potrzebnych do uzyskania zadowalającego odróżniania przedstawiała się następująco:

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>