Wstępny przegląd zmiennych

Od 1940 r. mało prowadzono na ten temat badań o charakterze odkrywczym. Eksperymenty, jakie wykonano, miały na celu sprawdzenie teorii i pomiar stosunków zachodzących pomiędzy zmiennymi. Niezależnie od tego, że pojęcia warunkowania używa się powszechnie zamiennie z pojęciem uczenia się, technika wytwarzania odruchów warunkowych jest sama w sobie szczególnie korzystna dla badań nad pojedynczymi zmiennymi. Na przykład, w przeciwieństwie do techniki labiryntu, umożliwia ona E systematyczną kontrolę bodźców, a w ten sposób, pośrednio, również i kontrolę reakcji. Dzięki temu technika OW nadaje się do badań mających na celu rozwiązywanie problemów teoretycznych, specjalnie takich, które domagają się dokładnego pomiaru zjawisk. Przypatrzmy się więc zmiennym, które bada się za jej pomocą.

Rw, reakcja warunkowa, jest prawie zawsze zmienną zależną, którą poddaje się bezpośrednim pomiarom. Rozporządzamy pewną ilością wskaźników jej siły: należą tu: wielkość (amplituda) reakcji (np. wysokość, na którą badany podnosi kończynę, mierzona w centymetrach, ilość wydzielonej śliny w kroplach itd.), czas utajenia reakcji (por. rozdział o czasie reakcji), częstość występowania reakcji, wyrażana w procencie prób, w których reakcja się pojawia, i opór, jaki reakcja stawia eksperymentalnemu wygaszaniu. Czasem wygodniejszy jest jeden z tych wskaźników, a czasem inny. Niestety, korelacja między nimi nie zawsze jest wysoka (Hilgard i Marquis, 1940: Humphreys, 1943a: Hall i Kobrick, 1952). Trudność ta, często spotykana i w innych dziedzinach psychologii, zmusza nas do stosowania stale jednego i tego samego wskaźnika, o ile potrzebne nam są dokładne porównania. Rb, reakcję bezwarunkową, często też warto zmierzyć, określając jej wielkość i czas utajenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>