Wskaźniki kombinowane i izolowane – kontynuacja

Technikę, którą przedstawiliśmy używając liter jako symbolów właściwości podniet, zastosowali Nissen i Jenkins (1943) w badaniach nad szympansami. Zwierzęta uczyły się wybierać jedno z dwóch pudełek oznaczonych kwadratami, czarnym i białym, jeden kwadrat był duży, a drugi mały. Dla „Toma” dodatnim wskaźnikiem był mały czarny kwadrat, a kwadrat duży i biały stanowił wskaźnik ujemny. Gdy małpa nauczyła się już stale wybierać pudełko z małym czarnym kwadratem, dawano jej do wyboru mały biały kwadrat i duży czarny kwadrat. Prób takich było 50 rozsianych pomiędzy zwykłymi próbami ćwiczebnymi. Małpa wybierała za każdym razem mały biały kwadrat, tj. kierowała się jako wskaźnikiem małymi rozmiarami figury, a nie czarną barwą. Z siedmiu innych szympansów niektóre wybierały według barwy, a nie według wielkości, jednakże każdy z nich kierował się częściej, co naj- mnie] w 74 procentach, jedną z obu cech, bądź to wielkością, bądź też barwą, żaden zaś z nich nie wytworzył równie silnego skojarzenia reakcji z jednym i drugim wskaźnikiem.

Wskaźniki można kombinować i redukować również w inny sposób. Wymienieni powyżej autorzy wypróbowali kombinacją AB-aB, tzn. dawali do wyboru dwa czarne kwadraty, duży i mały. Wyniki były podobne do przytoczonych poprzednio, mianowicie i tu okazało się, że badani jeden z tych dwóch łączonych ze sobą wskaźników opanowali znacznie lepiej niż drugi1.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>