JAKIE WSKAŹNIKI DZIAŁAJĄ PRZY POPRAWNYM ODRÓŻNIANIU?

Przechodzimy teraz do problemu, który zajmował badaczy przeprowadzających doświadczenia w różnych dziedzinach psychologii, tj. problemu wykrycia, jakimi wskaźnikami faktycznie posługuje się badany

To znaczy lęk przed upadkiem skracał tutaj czas uczenia się nowego wskaźnika. (Przyp. tłum.). wykonüjgc jakąś reakcję różnicową. Jest to problem znany z psychologii spostrzegania. Przy wzrokowym spostrzeganiu można wymienić wiele możliwych wskaźników trzeciego wymiaru, którymi jednak z nich naprawdę posługujemy się widząc odległość dzielącą nas od jakiegoś przedmiotu? Słyszymy kierunek, z którego dochodzi do nas dźwięk, ale jak to się dzieje? Wprawny czytelnik czyta tak szybko, że nie ma czasu na wymawianie poszczególnych słów, ale chcemy wiedzieć, czym się kieruje przy ich rozpoznawaniu i odróżnianiu. Niełatwo odpowiedzieć na te pytania, a niemniej skomplikowane jest zadanie wykrycia wskaźników, które kierują zachowaniem się szczura przy nauce odróżniania bodźców. Wynaleziono wiele pomysłowych metod, które dają się stosować do zwierząt, dzieci i ludzi dorosłych w badaniach z tego zakresu.

Wypracowawszy pewną określoną reakcję na dany bodziec, możemy postawić sobie pytanie, jak zareaguje badany, jeśli zamiast bodźca poprzedniego postawimy jakiś inny, poza tym nie zmieniając całej sytuacji. Jeśli reakcja nie ulegnie zmianie, nowy bodziec można określić jako „równoważny” poprzedniemu. Może nie jest on równoważny pod każdym względem, w każdym razie jednak wywołuje taką samą reakcję. Człowiek badany w takim eksperymencie może zauważyć, że bodźce różnią się między sobą, mimo to jednak będzie reagować na nie tak samo. Także w zachowaniu się zwierzęcia mogą wystąpić pewne zjawiska wskazujące, że zauważyło ono tę różnicę, na przykład reakcja na nowy bodziec może być wolniejsza i poprzedzona wahaniem się. W tym wypadku okazuje się, że nowy bodziec nie jest całkowicie równoważny dawnemu, ale raczej może być z nim prawie równoważny o tyle, że wywołuje taką samą reakcję i z taką samą częstością, czyli że prawdopodobieństwo wystąpienia danej reakcji jpst przy nim takie samo jak przy bodźcu dawnym. O bodźcach „równoważnych” mówi się przeważnie w związku z uczeniem się odróżniania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>