Uzyskiwanie satysfakcji

Bardziej typowym sposobem uzyskiwania satysfakcji jest sięganie po gratyfikację zastępczą. Osoba pociesza się po niepowodzeniu w realizacji swoich motywów, zaspokajając popędy ciała. Jedzenie jest najbardziej rozpowszechnioną formą tego rodzaju zachowania. Wiele przypadków nadwagi ma swoje źródła w nawyku objadania się, kiedy tylko dana osoba czuje się rozczarowana, samotna lub przygnębiona. Niektórzy biorą wówczas kąpiel albo uprawiają seks, byle tylko skompensować frustrację. Aby usprawiedliwić zastępczą gratyfikację, dziecko najczęściej ucieka się do typowego argumentu „kwaśnych winogron”. W dobrze znanej bajce o lisie i winogronach lis, który nie zdołał dosięgnąć winogron, odszedł mówiąc: „I tak były kwaśne”. Na podobnej zasadzie puszczony kantem narzeczony odnajduje mnóstwo wad u swojej niedawnej wybranki, zaś człowiek wyrzucony z pracy dochodzi do przekonania, że niezbyt mu to zajęcie odpowiadało. Najpowszechniejszym jednak sposobem wycofania się z motywu osiągnięcia rzeczywistego celu jest zdobycie go w fantazji. „Udawanie” jest normalnym etapem w rozwoju wyobraźni dziecka. Dziecko zachwyca w pewnym momencie łatwość, z jaką może wyobrazić sobie, że taką czy inną satysfakcję osiągnęło, mimo iż w rzeczywistości do tego nie doszło.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>