Tendencje związane z celem – kontynuacja

Zmierzanie do celu. U zwierzęcia, które poznało już trochę labirynt, zaczyna grać rolę położenie celu, mianowicie uliczki prowadzące w kierunku celu stają się dlań bardziej pociągające niż uliczki prowadzące w kierunku przeciwnym (Spence i Shipley, 1934). Trudno jest zademonstrować tę tendencję w czystej postaci, ponieważ przesłaniają ją tendencja do alternacji i tendencja do antycypacji.

Ogólna orientacja na cel. Oprócz zmierzania prosto do celu są jeszcze i inne wskazówki świadczące o tym, że szczury po zapoznaniu się z labiryntem w kilku pierwszych próbach zaczynają kierować się w tę mniej więcej stronę, w której położony jest cel. Czasem kierunek położenia celu nie stanowi pomocy, nie ułatwia orientacji w żadnym punkcie wyboru: tak jest na przykład w labiryncie linearnym (rys. 21-3), dlatego też taki labirynt jest trudny do wyuczenia się: w innych jednak wypadkach, jak na przykład w labiryncie na rysunku 21-4, znajomość kierunku, w którym leży cel, może być pewną pomocą, wtedy labirynt okazuje się łatwiejszy. W labiryncie szachownicowym Dashiella (rys. 21-8) od wejścia do celu prowadzi wiele równie poprawnych dróg. Szczury prędko uczą się niektórych z tych dróg. Ponieważ jednak w poszczególnych próbach wybierają drogi odmienne, wynika stąd, że muszą kierować się ogólnym nastawieniem na cel, a nie lokalnymi wskaźnikami orientacyjnymi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>