Przestrzeń w kategoriach organizmu i w kategoriach sytuacji cz. II

Grupa jako cal do antycypacji wyboru B w punkcie II, &0ł,’i osobników tej grupy doszło jednak do kryte- rium trzech kolejnych bezbłędnych biegów nia raczej przedmioty w otoczeniu niż części własnego ciała. Podobnie szczur wpadając w uliczkę, która zawsze była długa, może raczej wziąć rozpęd do przebycia dużej odległości niż do wykonania serii szybko po sobie następujących skoków. W obu przypadkach grozi mu zderzenie ze ścianką, zamykającą uliczkę. A odległość to przecież składnik środowiska, a nie organizmu.

W ogóle bardzo trudno jest myśleć o czymś, obserwować coś, czy opisywać wyłącznie w kategoriach odnoszących się do organizmu bez uwzględniania środowiska. Przestrzeń, w której znajduje się organizm, można analizować w trzech wymiarach: „na prawo – na lewo”, „z przo-

Dla każdego punktu wyboru w pierwszych 5 próbach (1-5, itd.) było 30 X 5 = 150 możliwości wyboru, w 10 próbach (21-30 itd.) 30 X 10 = 300. (Przyp. tłum.). du – z tyłu” i „z góry – z dołu”. Wprawdzie wymiar „z góry – z dołu” ma także (i to nawet głównie) charakter kategorii otoczenia, ale wymiary „na prawo – na lewo” i „z przodu – z tyłu” mają znaczenie tylko w powiązaniu z organizmem (albo jakimś innym przedmiotem mającym przednią i tylną stronę). Jeśli zatem opisując wyuczone zachowanie zwierzęcia w labiryncie nie będziemy mogli obejść się bez tych terminów, musimy przyznać, że widocznie zwierzę wyuczyło się serii kolejnych skrętów w prawo i w lewo, przeplatanych ruchami ku przodowi, o ile natomiast niezbędne okaże się wymienienie w opisie przedmiotów otaczających, ich położenie, kierunki i odległości, należy zgodzić się, że zwierzę nabyło pewnych reakcji na otoczenie, poznało właściwości danej, konkretnej sytuacji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>