JAK PRZEBIEGA PROCES UCZENIA SIĘ LABIRYNTU

W każdym labiryncie jest jeden lub więcej punktów wyboru, z których rozchodzą się dwie drogi, przy czym na ogół jedna z tych dróg prowadzi w ślepą uliczkę, natomiast druga prowadzi do skrzynki docelowej, gdzie znajduje się pokarm lub jakaś inna nagroda. Proces uczenia się jako całość jest procesem prób i błędów, w trakcie którego wybory „prawidłowe” wzmacnia się stosunkowo prędkim podaniem nagrody w skrzynce pokarmowej, natomiast za „błędy” spotyka zwierzę kara w postaci błąkania się bez pożytku po ślepych uliczkach. Można by więc utworzyć teorię uczenia się opartą na prawie efektu. Teorię taką opracował w szczegółach Hull (1932, 1943). Nazywa się ją często teorią bodźca-reakcji.

Zauważmy jednak, że zawsze na początku, przy pierwszej próbie, zwierzę nie może jeszcze wiedzieć, czy w labiryncie znajduje się pokarm. Jeśli więc wchodzi ono do ślepych uliczefc, nie można tego uważać za błąd: jest to zupełnie normalny przejaw swobodnej aktywności badawczej. Mimo to z wielu krzywych uczenia się widać, że nawet już w pierwszej próbie zwierzęta czegoś się uczą. Uczenie się w trakcie aktywności badawczej jest więc faktem i może okazać się najlepszym kluczem do zrozumienia całego procesu uczenia się. W ten właśnie sposób podszedł do sprawy teorii uczenia się Tol- man (1932, 1948), a jego koncepcję nazywa się często teorią poznawczą.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>