Jak przebiega proces uczenia się labiryntu? – kontynuacja

W podobnym eksperymencie Husbanda (1931) zastosowano kilka różnych labiryntów, pokazanych na rysunku 21-24. Tylko niewielu z jego badanych, podało, że posługiwali się metodą czysto wzrokową. Ci, którzy liczyli skręty, uczyli się trzech labiryntów oznaczonych literami S, F i X o wiele efektywniej niż ci, którzy zdali się na uczenie ruchowe. Labirynt liniowy (X) okazał się prawie nierozwiązalny drogą uczenia się czysto ruchowego: tak małe były różnice przestrzenne pomiędzy jednym punktem wyboru a drugim. Taki labirynt bardzo przypomina labirynt czasowy (str. 154), mianowicie wymaga od badanego opanowania wyłącznie ciągu kolejnych skrętów w prawo i w lewo, ale liczenie ogromnie upraszcza to zadanie. W przeciwieństwie do niego labirynt oznaczony literą T, identyczny z wieloelementowym labiryntem Stone’a (pokazanym poprzednio na rysunku 21-4, str. 141), ma mnóstwo dwuwymiarowych cech przestrzennych: tutaj metoda liczenia nie dawała lepszych rezultatów niż ruchowa. Prawdopodobnie to tak zwane ruchowe uczenie się jest w rzeczywistości uczeniem się przestrzennym, tak jak i u zwierząt (str. 158).

Wyobraźmy sobie, że prześledziliśmy kolejne reakcje jakiejś jednej osoby badanej na pewną określoną ślepą uliczkę. Moglibyśmy oczekiwać, że w pierwszej próbie dojdzie ona do końca uliczki, w następnych próbach zapuści się tylko na pewną głębokość, potem będzie na chwilę zatrzymywać się przy wejściu, ale wchodzić do niej nie będzie, a w końcu zacznie ją w ogóle omijać. Coś podobnego do tego procesu zaobser- . wował Reynolds (1945a) u szczurów, ale u ludzi taka stopniowa eliminacja ślepych uliczek nie stanowi charakterystycznej cechy uczenia się labiryntu. Stwierdzili to Perkins (1927), Kellog i White (1935), a zwłaszcza McGeoch i Peters (1933), którzy dla rozwiązania tego zagadnienia przeprowadzili specjalne doświadczenia. Badani uczyli się z zawiązanymi oczyma labiryntu rylcowego U, podobnego do labiryntu S z rysunku 21-22. Okazało się, że ponad 85 procent badanych, wszedłszy w ślepą uliczkę, dochodziło nią do końca. Ta uderzająca różnica wyników uzyskiwanych przez szczury i przez ludzi może jednak być rezultatem nie różnic gatunkowych, lecz różnego kształtu stosowanych labiryntów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>