JAK PRZEBIEGA PROCES UCZENIA SIĘ LABIRYNTU CZ. II

Nie próbując nawet dokonać bardziej wnikliwego porównania i oceny obu naszkicowanych powyżej teorii, przeanalizujemy tylko kilka eksperymentów specjalnie tak pomyślanych, aby rozstrzygnąć, która z nich jest słuszna. ’

Szczur niewątpliwie uczy się czegoś w trakcie swobodnej aktywności badawczej, dowodem na to jest już fakt, że gdy w nowym otoczeniu nie znajdzie pokarmu, nie spotka się z żadnym niebezpieczeństwem, po prostu przestaje się nim interesować. Umieszczony po raz pierwszy w nie znanym mu labiryncie szczur prawdopodobnie będzie najpierw chował się po kątach i starał się uciec, ale po pewnym czasie, gdy zapozna się trochę z labiryntem, te oznaki nieśmiałości mijają. To przystosowanie emocjonalne jest pierwszym/ objawem uczenia się. Berlyne (1950), zaznajomiwszy najpierw szczury z wnętrzem sporej skrzynki, umieścił w niej kilka nowych przedmiotów, takich jak na przykład trzy małe drewniane klocki, po czym znowu wkładał szczury do skrzynki, każdego oddzielnie. „Przez pierwszych kilka sekund każde ze zwierząt trwało w postawie napiętej czujności, dopiero potem zbliżało się ostrożnie do przedmiotów i obwąchiwało je…”. Trwało to przeciętnie około 13 sekund, po czym szczur chował się w kącie. Po wyjęciu na okres 10 minut i ponownym umieszczeniu w skrzynce, iszczury znowu badały klocki, ale już tylko przez kilka sekund. Ten prosty eksperyment stanowi naoczną demonstrację faktu, że w trakcie aktywności badawczej szczur niewątpliwie czegoś się uczy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>