POPĘDY I PRZYNĘTY NEGATYWNE

Przez przynętę negatywną rozumie się taki bodziec, którego organizm nie poszukuje, lecz unika, od którego ucieka, którego stara się pozbyć. W przypadku ludzi przynęty ujemne to te, których się co najmniej nie lubi. Typowym przykładem przynęty ujemnej jest szok elektryczny albo jakikolwiek inny bodziec wywołujący ból. Ale jest też wiele innych: gorzka substancja, wstrętny zapach, ostry, przejmujący dźwięk,

To znaczy krzywe uczenia się oparte na eksperymentach, w których badany uczy się wykonywać daną czynność zawsze w taki sam spos&b. (Przyp, tłum.). bardzo jasne błyskające światło, bardzo wysoka lub niska temperatura. Formy ucieczki organizmu od takich bodźców są różne przy różnych bodźcach i w pewnych przypadkach mają charakter wyraźnie instynktowny. W tych przypadkach do ich opisu wystarcza nam samo pojęcie bodźca i reakcji i możemy się obejść bez pojęć popędu i przynęty. Ale jeśli organizm częściowo lub całkowicie unika bodźca szkodliwego posługując się jakąś czynnością wyuczoną, to czynność ta jest czynnością motywowaną, a bodziec szkodliwy działa jako przynęta do jej wykonania.

Reakcja usuwania lub unikania przynęty negatywnej może wchodzić w konflikt z dążeniem do przynęty pozytywnej. W skrzynce przeszkód (str. 209) pokarm na drugim końcu siatki jest przynętą pozytywną, zaś uderzenie prądem elektrycznym z siatki jest przynętą negatywną: zachowanie się zwierzęcia w tej sytuacji będzie zależało od stosunku siły każdej z tych dwu przynęt. Znaczna część prac eksperymentalnych nad przynętami negatywnymi dotyczy właśnie ich roli jako hamulców reakcji dodatnich. O rodzaju popędu wnioskujemy zwykle z charakteru przynęty: możemy więc mówić o popędzie do unikania albo sprowadzania do minimum bodźców szkodliwych, takich jak na przykład szok elektryczny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>