Osobowość

Istnieje zwykle wiele sposobów rozwiązania istniejącego problemu. Na przykład w obliczu emocjonalnych problemów wynikających z niepowodzeń w interesach można zredukować napięcie przez zdwojenie wysiłków, przez zmianę systemu pracy, przez szukanie wymówek czy wreszcie przez kopanie własnego psa lub zrzucenie winy na chorobę i okoliczności. To tylko kilka możliwości. Większość z nas zgodzi się zapewne z opinią, że dwa pierwsze rozwiązania są najlepsze. Zdania byłyby jednak podzielone w przypadku innego rodzaju problemów. Czy lepiej jest walczyć swoje, czy też dla spokoju pójść na kompromis? Czy lepiej jest „robić dobrą minę do złej gry”, czy też „ruszyć do ataku”? Pytania tego typu pokazują wyraźnie, że dobro i zło to kategorie etyczne, a nie naukowe. Zadaniem psychologii jest opis i zrozumienie zachowania. Psycholog jest przede wszystkim zainteresowany wyjaśnieniem zachowania. Zmiana zachowania to cel terapeutów. Tych, którzy piszą na ten temat, interesuje i jedno, drugie. Natomiast jeśli komuś nie uda się zrealizować swego motywu, i to istnieje szeroka gama możliwych reakcji na fakt niepowodzenia, własnego braku efektywności oraz na sam — nadal nie zrealizowany — motyw. Może pojawić się resentyment z powodu poniesionej klęski, reakcja „przerzucenia” odpowiedzialności na innych \ albo reakcja zastąpienia oryginalnego motywu motywem zemsty.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>