Odróżnianie

Odróżnianie stanowi w pewnym sensie przeciwieństwo generalizacji. Tym lepsze jest odróżnianie dwóch bodźców, im słabsza generalizacja przy przenoszeniu reakcji z jednego bodźca na inne, podobne do niego.

Najlepsze odróżnianie uzyskuje się za pomocą wzmacniania różnicującego. Dobrą ilustrację tego procesu stanowi eksperyment przeprowadzony przez Hilgarda, Campbella i Searsa (1938). Na rysunku 19-15 lewy wykres przedstawia proces wytwarzania warunkowego odruchu mrugania jako reakcji na światło eksponowane w okienku. Odruch ten wzmacniano stale za pomocą dmuchnięcia. Drugiego dnia światło eksponowano w jednym z dwóch okienek: jeśli ukazywało się ono w tym samym okienku co poprzednio, wzmacniano je dmuchnięciem, jeśli zaś w drugim – wzmacniania nie stosowano. Rysunek po prawej stronie przedstawia rozwój odróżniania. Systematyczne wzmacnianie podtrzymywało reakcję na zasadniczy Sw, natomiast zgeneralizowany OW na światło w drugim okienku wygasał wskutek braku wzmocnienia. Eksperyment stanowi tylko przykład stosowanej tu metody, omówieniu zagadnień związanych z odróżnianiem będzie poświęcony cały rozdział następny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>