Odróżnianie wielkości

W tym doświadczeniu przyczepiano do przedniej ściany dwóch pudełek, obecnie jednakowo ciężkich, czarne prostokąty z kartonu, jeden o powierzchni dwukrotnie większej niż drugi (15X20 cm i 10X15 cm). Pokarm znajdował się w pudełku z większym prostokątem. Uczenie się przebiegało tutaj trochę szybciej niż przy odróżnianiu ciężarów, a porównywanie przybrało postać przyglądania się przedniej ścianie raz jednego, a raz drugiego pudełka. Po przeprowadzeniu wstępnych ćwiczeń dokonano badania transpozycji, które dało na ogół dobre wyniki, wyjąwszy wypadki, gdy oba prostokąty były albo znacznie większe, albo znacznie mniejsze niż w doświadczeniach ćwiczebnych: w tych wypadkach nie udało się uzyskać wyborów według jakiejś stałej zasady. Gdy zachowano różnice w wielkości powierzchni, ale zmieniano kształt kartonowych przednich ścian pudełka na kwadratowy, kolisty lub sześcioboczny, zwierzęta wybierały systematycznie pudełko z przednią ścianą większą. Najwidoczniej dodatnim wskaźnikiem była duża wielkość przedniej ściany, i to raczej wielkość przedmiotu, czyli przedniej ściany pudełka, a nie wielkość bodźca wzrokowego. Gdy pudełka eksponowano w różnych odległościach od małpy, tak że ich obrazy siatkówkowe miały wielkość jednakową albo nawet obraz pudełka z przedmą ścianą większą był mniejszy niż obraz pudełka z przednią ścianą mniejszą, zwierzę stale wybierało to samo pudełko co poprzednio. Jest to przykład na „stałość widzenia wielkości” (str. 688, t. I). Taki rezultat podał Klüver (1933, str. 162 i 168), po czym inne badania potwierdziły, że małpa reaguje na wielkość przedmiotu, a nie na wielkość jego siatkówkowego obrazu (1933, str. 172 nast.).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>