Mechanizmy przystosowania

Różnorodne nawyki, kształtujące się u ludzi w toku prób podejmowanych w celu zrealizowania motywów, nazywamy mechanizmami przystosowania. Wśród nich wyróżniamy zarówno mechanizm naukowego, realistycznego podejścia do problemu, jak i bardziej prymitywny ! mechanizm zachowania pełnego wrogości i agresji w obliczu przeszkody. Mechanizmy te nie są nienormalne ani też nie muszą 1 być symptomem odchylenia od normy. Są zupełnie normalne w sensie statystycznym, a to znaczy, że każda osoba ucieka się sporadycznie do jednej lub drugiej metody. To, po które mechanizmy człowiek sięgnie w określonej sytuacji, zależy często od nawyku. Mówimy o „mechanizmach”, ponieważ każda sytuacja ma zwykle wiele aspektów. Istnieje dużo możliwych sposobów realizacji motywu. Który mechanizm powinien człowiek I uruchomić? Czy ma prosić o pomoc, atakować problem samodzielnie, uciekać przed nim czy zignorować trudności? Kiedy zostanie już wybrany schemat reakcji, na ogół przybiera rozmaite formy. Może to być totalna wojna bez żadnych hamulców, współzawodnictwo kontrolowane przez sportowe reguły gry 1 lub niepewne wypady, chybiające celu z powodu nabytego w dzieciństwie braku wiary we własne możliwości i racje.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>