Labirynt krzyżowy, czyli podwójny labirynt T

Punkt wyboru jest tu tylko jeden, tak samo jak w prostym labiryncie T, ale zwierzę dochodzi do niego raz z jednego, a raz z drugiego punktu startowego (rys. 21-15). Labirynt krzyżowy wprowadzili Tol- man, Ritchie i Kalish (1946 b) dla porównania dwóch rodzajów zachowania się szczura w labiryncie, które określili jako uczenie się miejsca oraz uczenie się reakcji. Ściślej można je nazwać – uczeniem się 1 o- kalizacji przestrzennej i uczeniem się skrętów ciała. Za pomocą labiryntu krzyżowego można przeprowadzać dwojakiego rodzaju eksperymenty nad transferem.

Wyuczywszyzwierzę jednej drogi, przeprowadza się ponowne badanie w zmienionych warunkach. Na przykład, zwierzę startuje najpierw szereg razy z punktu Sv a pokarm otrzymuje w Plt w ten sposób uczy się ono wybierać drogę S,-SIc-Plt Przy ponownym badaniu zwierzę umieszcza się w punkcie S2. Jak zachowa się ono w tej nowej sytuacji? Czy wykona skręt w lewo, który przedtem robiło w punkcie wyboru, czy też przejawi dążenie w kierunku Pj, czego także nąuczyło się przedtem? W ten sposób można eksperymentalnie przeciwstawić sobie uczenie się w kategoriach organizmu i uczenie się w kategoriach otoczenia oraz doprowadzić do ewentualnego konfliktu pomiędzy nimi. Eksperyment taki przeprowadzili Tolman, Ritchie i Kalish (1947a), a wy-

Si wskaźników orientacyjnych niki, jakie uzyskali, świadczą, iż konflikt taki rzeczywiście zachodził, mianowicie w próbach sprawdzających zwierzęta biegły czasem do Plr a czasem , do P2. Dla sprawdzenia, czy istotnie zachodzi konflikt tego rodzaju, przeprowadzono jeszcze inny eksperyment z transferem. Próby ćwiczebne przeprowadzano w labiryncie, z którego odejmowano uliczki wiodące od S1 i S2, tak że pozostawała tylko jedna droga, z do P2- zwierzęta startowały z Pi i znajdowały pokarm w P2. Gdy po pięciu takich próbach dołączano z powrotem drogi z St i z S2 i wpuszczono szczury z tych nowych punktów startowych, zwierzęta niemal wszystkie pobiegły do P2. W tej sytuacji nie było żadnego konfliktu, ponieważ szczury w ogóle nie uczyły się skręcać w punkcie wyboru. Ten ostatni, bardzo prosty eksperyment wydaje się doskonałą demonstracją tezy, że szczur uczy się położenia określonych punktów w otaczającej go przestrzeni.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>