Kryteria popędu – kontynuacja

U szczurów spragnionych obserwowano gromadzenie wody. Kulki były zrobione z waty hygroskopijnej nasyconej wodą. Szczur z pomieszczenia, w którym przechowywano kulki, zabierał jedną, zanosił ją do domu i wysysał trochę wody: następnie biegł do pomieszczenia z kulkami po drugą i tak dalej, aż nagromadził ich o wiele więcej, niż mu aktualnie było potrzeba (Bindra, 1947). Chociaż kulek z drzewa szczur raczej nie gromadzi, będzie jednak gromadził kulki owinięte w folię aluminiową, a jeżeli połowa kulek pokarmu znajdujących się w pomieszczeniu jest owinięta w folię, to niektóre szczury będą gromadziły właśnie te kulki, wyraźnie je przekładając nad zwykłe kulki pokarmu (Licklider i Licklider, 1950). Możliwe, że szczur znosi do domu wszystko, co wygląda dlań atrakcyjnie w danym momencie. W każdym razie popęd gromadzenia jest ściśle związany z popędem „powracania do gniazda” (homing drive).

Jeśli przeanalizować te eksperymenty w terminach potrzeby, popędu i przynęty, okaże się, że dadzą się one ująć w trzy grupy. W niektórych z nich zmieniano przynętę – pokarm, wodę, błyszczące kulki – w celu określenia, jakie właściwie cechy przedmiotu nadają mu wartość przynęty. W innych eksperymentach zmieniano warunki, które mogły wpływać na popęd – rozkład dzienny karmienia, temperaturę otoczenia. A jeszcze inne były nastawione na wykrycie działającego w danej sytuacji stanu organicznego, czyli potrzeby. Ale jeśli nawet nie udaje się nam znaleźć żadnej potrzeby, to o istnieniu i charakterze popędu i tak możemy wnosić z przynęt, które mają moc wywoływania danego zachowania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>