Frustracja

Zarówno w sytuacjach naturalnych, jak i laboratoryjnych zdarza się, że droga do celu jest zablokowana. Bariera, która ją blokuje – jakiś opór lub przeszkoda – chociaż trochę spokrewniona z karą, na tyle się jednak od niej różni, że zasługuje na oddzielne omówienie. Typową reakcją na karę jest ucieczka, na przeszkodę zaś – próba przełamania jej. Groźba kary łatwo może wywołać strach, natomiast groźba oporu – emocjonalny stan gniewu czy złości. W tym stanie człowiek czy zwierzę może z furią zaatakować martwą przeszkodę albo wdać się w regularną walkę z zagrażającym mu przeciwnikiem. Pies zachowuje się tak, jakby każdego nieznanego osobnika nachodzącego jego teren domowy uważał za potencjalnego wroga, którego należałoby zaatakować. Szczur laboratoryjny może łatwo zaatakować obcego szczura albo jakiegokolwiek szczura, który nie zdobył sobie jeszcze pozycji dominującej lub nie zdążył mu się podporządkować (Seward, 1945-1946).

Termin „frustracja” bywa również stosowany na oznaczenie stanu, jaki wywołuje u osobnika niepowodzenie. Przeszkodę w uzyskaniu celu nazywa się wówczas „czynnikiem frustrującym”. (Przyp. tłum.).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>