Eksploracja swobodna – kontynuacja

W najnowszych eksperymentach nad uczeniem się utajonym często używano jednoelementowego labiryntu T z dwiema skrzynkami docelowymi. Eksperymenty te miały dać odpowiedź na pytanie, czy szczur potrafi zapamiętać położenie obu skrzynek docelowych wyłącznie drogą swobodnej eksploracji bez zróżnicowania ich za pomocą odpowiednich nagród. Seward (1949) w swoich eksperymentach posługiwał się skrzynkami o bardzo odmiennym wyglądzie: jedna miała wnętrze białe i chropowatą podłogę, druga zaś była czarna z gładką podłogą. Szczury umieszczano w pustym labiryncie trzykrotnie, za każdym razem na pół godziny, dając im okazję swobodnego zapoznania się z labiryntem i zorientowania się, gdzie znajdują się te obie skrzynki. Dla przekonania się, czy szczury rzeczywiście nauczyły się położenia skrzynek, Seward dawał później każdemu szczurowi kilka kęsów pokarmu w jednej ze skrzynek i natychmiast wyjmował go z niej i umieszczał przy wejściu. Prawie wszystkie szczury (28 z 32) pobiegły prosto do tej skrzynki, z której je przed chwilą wyjęto. Szczury z grupy kontrolnej w takich samych warunkach, ale bez możności uprzedniego zapoznania się z tym konkretnym labiryntem, nie umiały odnaleźć skrzynki, w której dostały pokarm, mniej więcej połowa ich pobiegła do jednej, a połowa do drugiej skrzynki. Gdyby jeszcze labirynt po prostu stał w pokoju, tc przy prostocie jego budowy szczury z grupy kontrolnej prawdopodobnie potrafiłyby trafić do skrzynki kierując się poza labiryntowymi wskaźnikami orientacyjnymi: jednakże labirynt był całkowicie otoczony zasłoną z gęstej siatki, przepuszczającą światło tylko w stronę pokoju, a oświetloną od strony labiryntu, tak że położenia skrzynek zwierzęta mogły się nauczyć jedynie przez zapoznanie się z samym labiryntem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>