Eksploracja ograniczona – kontynuacja

Tolman i Honzik przeprowadzili doświadczenie podobne do eksperymentu Blodgetta, posługując się labiryntem złożonym, który nastręczał więcej okazji do aktywności badawczej (rys. 21-18). Stosowali dwie grupy kontrolne, z których jedna znajdowała w skrzynce docelowej pokarm w każdej próbie, a druga pokarmu wcale nie otrzymywała, oraz

Co wywołuje nasilenie się popędu popychającego zwierzę do skrzynki docelowej, a przeciwdziała dalszej eksploracji, (Przyp. red.). dwie grupy eksperymentalne: w pierwszych 10 próbach jedna znajdowała w skrzynce pokarm, a druga nie. Następnie zaś warunki odwrócono, tzn. pierwszej grupie eksperymentalnej przestano dawać pokarm, drugą zaś karmiono. Jak wskazują krzywe (rys. 21-19), w tej nowej sytuacji pierwsza grupa zaczęła po kilku próbach uzyskiwać wyniki takie same, jakie poprzednio miała druga, i na odwrót. Porównując na chylenie krzywych dla grup kontrolnych „z pokarmem” i „bez pokarmu” odnosi się wrażenie, że zwierzęta, których w ogóle nie nagradzano pokarmem, uczyły się, ale powoli, te zaś, które nagradzano, o wiele szybciej. Czy jednak mamy prawo wysnuwać taki wniosek? Przecież jedyną podstawą, na której możemy się opierać, jest aktualne zachowanie, to zaś zależy nie tylko od stopnia wyuczenia, lecz także od tego, czy u osobnika działa aktualnie popęd motywujący dane zachowanie. Jak więc można by sprawdzić, czy grupa „bez pokarmu” uczyła się rzeczywiście wolniej niż grupa „z pokarmem”? 1 Jedynie przez porównanie wyników obu grup w sytuacji, w której u obu działa popęd pchający do skrzynki z pokarmem. Analizę taką można przeprowadzić, zestawiając wyniki kontrolnej grupy „z pokarmem” z wynikami drugiej grupy eksperymentalnej „bez pokarmu – z pokarmem”. Porównanie takie wykazuje, że grupa eksperymentalna, mimo iż w pierw-

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>