Dziecięce metody przystosowawcze

W toku rozwoju dziecko zmienia swoje pierwotne, niespójne reakcje na określone wzorce reakcji.Typową dziecięcą reakcją na sukces jest chwalenie się — mechanizm dość powszechnie występujący również u dorosłych. Niepowodzenie wysiłków obliczonych na zrealizowanie własnych motywów przybiera zwykle u dziecka postać jakiegoś rodzaju negacji. Jest to albo negacja faktu niepowodzenia, albo implikowanej niepowodzeniem własnej nieudolności, albo też — nawet — negacja wystąpienia samego motywu. Prześledźmy te, bardzo dobrze znane, dziecięce mechanizmy przystosowawcze. Łagodniejszą formą uzależnienia jest metoda pasożytniczego korzystania z efektów cudzej pracy. Ludzie tacy — aby zasłużyć na łaskę swych „opiekunów” — są submisywni, pokorni, przymilni i gotowi spełnić każde życzenie. W zamian za tak usłużne zachowanie uzyskują opiekę mocniejszej osoby, od której się uzależniają. Zależność przyjmuje również bardziej subtelną formę. Może przejawiać się w nieustannym pytaniu innych o radę i w bezkrytycznym podążaniu za nią. Występuje często u ludzi, którzy nie znoszą samotności. Czasami prowadzi to do urojonej choroby, która zmusza rodzinę do zaopiekowania się takim człowiekiem. Choć sama choroba jest wyimaginowana, jej fizyczne symptomy przypominają do złudzenia symptomy autentycznej choroby.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>