Czynność, która służy za sprawdzian nauczenia się

Czynność, która służy za sprawdzian nauczenia się czy zapamiętania, trzeba w jakiś sposób zmierzyć lub ocenić. W rozdziale wstępnym podaliśmy listę cech, pod względem których wykonanie każdej czynności może się zmieniać ilościowo. Tych zmiennych R można używać jako miary wyuczonej umiejętności. Lista ta obejmuje dokładność, szybkość, _ a czasem i energiczność wykonania, procent błędów albo reakcji poprawnych i odporność na wygaszanie.

Żadna z tych zmiennych R nie jest doskonała i wystarczająca sama przez się jako miara „wyuczonej umiejętności”, nabytej w procesie uczenia się i przechowanej przez jakiś czas, aż do próby sprawdzającej zapamiętanie. Na przykład na rysunku 18-2 zastosowano dwie miary zapamiętania i okazało się, że procent elementów rozpoznanych był o wiele większy niż odtworzonych. Z rozbieżnościami tego rodzaju trzeba się zawsze liczyć, ilekroć porównuje się dwie różne miary wyuczonej umiejętności. Zmusiło to siłą rzeczy badaczy do przyjęcia od samego zarania prac eksperymentalnych z tej dziedziny „operacyjnego” poglądu na wyuczoną umiejętność. Co oznacza wyuczona umiejętność (czy siła nawyku) w terminach operacji użytych do jej pomiaru? Może ona oznaczać zarówno dokładność, jak i szybkość wykonania czynności, lub też odporność na wygaszanie – zależnie od rodzaju użytej próby sprawdza- jącej. Być może kiedyś uda się opracować odpowiednie wzory przekształcania jednego pomiaru w drugi: ale dopóki nie dysponujemy takim wymarzonym systemem ścisłych korelacji, dopóty porównywalne będą tylko te wyniki, które się uzyskuje przy użyciu tych samych miar.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>