Badanie wartości bodźców jako przynęty metodą przeszkód

Do prób tych używa się skrzynki przeszkód (rys. 22-4), która stanowi bardzo popularny element wyposażenia laboratorium zoo- psychologicznego. Metodę przeszkód wystandaryzował Warden i jego współpracownicy (Jenkins i in., 1926: Warden, 1931). W skrzynce takiej szczur w celu zdobycia przynęty musi przejść przez podłogę z na- elektryzowanej siatki. Próbę tę przeprowadza się w sposób następujący: po odpowiednim zapoznaniu szczura z całym urządzeniem umieszcza się go w pomieszczeniu wejściowym, otwiera się drzwiczki od korytarza prowadzącego do pomieszczenia z przynętą i pozwala mu się przejść do niego i poko- sztować pokarmu (albo skorzystać z jakiejkolwiek innej przynęty, której wpływ się bada). Następnie delikatnie go się zabiera i umieszcza ponownie u wejścia, zaczynając następną próbę. Za miarę wartości pobudki przyjmuje się liczbę, określającą, ile razy zwierzę przejdzie przez naelektry- zowaną siatkę w ciągu 20 minut. Większa liczba przekroczeń siatki świadczy o większej wartości przynęty. Wyniki podane poniżej świadczą o trafności (validity) tej metody, jako wskaźnika wartości przynęty i siły popędu.

Kiedy przynętą jest pokarm, liczba przekroczeń siatki wzrasta w miarę upływu czasu od ostatniego karmienia, osiągając maksimum mniej więcej -po 2 dniach pozbawienia pokarmu (Warner, 1928).

Kiedy przynętą jest samica w okresie rui, liczba przekroczeń siatki u szczura-samca wzrasta w miarę upływu czasu od ostatniej kopulacji osiągając maksimum mniej więcej po jednym dniu (Warner, 1927).

Kiedy przynętą jest samiec, liczba przekroczeń siatki u szczura-sa- micy pozostaje w zgodzie z jej cyklem płciowym: jest znacznie większa w okresie rui niż w okresie międzyrujowym (Warner, 1927).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>