Apetyczność (paiatabiiiiy)

Krzywa uczenia się to w rzeczywistości nic innego, jak tylko zapis kolejnych wyników, z których każdy zależy zarówno od osiągniętego stopnia wprawy, jak i od aktualnej motywacji. Aby uwydatnić w sposób czysty czynniki motywacyjne, trzeba najpierw wyodrębnić oddzielnie czynnik uczenia się, prędkość polepszania wyników. Może być w tym pomocna wykładnicza funkcja rozwojowa, której zastosowanie do analizy krzywej uczenia się jest w głównej mierze zasługą Hulla. W roku 1943 wygłosił on pogląd, że siła nawyku zależy zarówno od wieł-

Apetyczność (paiatabiiiiy) – całokształt wszystkich cech zmysłowych pokarmu stanowiących o tym, czy jest – on przyjemny, czy nieprzyjemny: pod pojęcie to podpada nie tylko smak sensu stricto, ałe także i zapach pokarmu, jego właściwości dotykowe, wygląd i ewentualnie jeszcze inne. (Przyp. tłum.). kości uprzednich wzmocnień, a co za tym idzie, od siły przynęty, jak i od liczby wzmocnień. Tym samym do wskaźników siły nawyku zaliczył Hull poziom stabilizacji wprawy. Crespi (1944, str. 351) jednakże wykazał, że poziom stabilizacji wprawy właściwie nie powinien wchodzić do wzoru na silę nawyku. W roku 1950 i 1951 także i Hull doszedł do tego samego wniosku i poddał rewizji swój wzór na siłę nawyku. Jego nowy wzór jest w swej istocie taki sam jak nasze równanie (1): siłę nawyku odnosi on tylko do liczby prób ze wzmocnieniem i do czynnika U.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>