Daily Archives 09/11/2015

Aktywność badawcza i manipulowanie

Kilka razy już przedstawialiśmy fakty świadczące, że istnieje oddzielny popęd badawczy. Teraz chcielibyśmy wykazać, że pomimo jego oczywistej użyteczności biologicznej nie jest on aktywizowany potrzebą organiczną, mianowicie dlatego, że wywołują go bodźce środowiskowe, a nie wewnętrzne procesy zachodzące w organizmie. Tendencja badawcza jest specyficznym popędem, odrębnym od ogólnej potrzeby ruchu. Dowodzą tego doświadczenia nad aktywnością badawczą szczurów w labiryncie Y. Gdyby zachowanie badawcze było po prostu formą ogólnej aktywności ruchowej, to powinniśmy otrzymać zupełnie inne wyniki u szczurów, które cały dzień trzymano w ciasnej klatce mieszkalnej, niż u szczurów, które przez cały ten czas miały swobodny dostęp do koła w klatce aktywności. Tymczasem w rzeczywistości u obu grup szczurów zachowanie badawcze było dokładnie takie samo tak pod względem jakości, jak i nasilenia (Montgomery, 1953b).

Zobacz

Zmienne eksperymentalne – dalszy opis

Zmiennych wpływających na uczenie się jest bardzo wiele. Można zmieniać samo zadanie pod względem jego rodzaju, czasu trwania uczenia się oraz stopnia trudności problemu. Można systematycznie zmieniać liczbę prób ćwiczeniowych oraz komasować je lub rozkładać w czasie. Zmienną eksperymentalną może stanowić wiek, a także stan fizyczny i emocjonalny uczącego się. Zmieniać można także instrukcję, jaką się daje badanemu, udzielaną mu ewentualnie pomoc, sposób i stopień naprowadzania go na rozwiązanie oraz wiele innych czynników.

Zobacz

Dwie teorie wyuczonego odróżniania

Pewien bardzo wyraźny pogląd na uczenie się wskaźników przedstawił Lashley na podstawie własnych, obszernych badań eksperymentalnych nad uczeniem się u szczurów, zarówno w dawnej skrzynce do odróżniania, jak też w aparacie ze stojakiem do skoków. Zbierając swe wyniki dotyczące odróżniania figur tak sformułował on ten pogląd (1938, str. 160): „Tam gdzie podnieta składa się z wielu szczegółów, zwierzę rozwiązując problem pomija większość tych szczegółów, a reaguje tylko na pewne składniki figury”, W późniejszej dyskusji Lashley tak przedstawił podstawowe założenia swej teorii (1942, str. 242).

Zobacz