Daily Archives 09/02/2015

JAK PRZEBIEGA PROCES UCZENIA SIĘ LABIRYNTU CZ. II

Nie próbując nawet dokonać bardziej wnikliwego porównania i oceny obu naszkicowanych powyżej teorii, przeanalizujemy tylko kilka eksperymentów specjalnie tak pomyślanych, aby rozstrzygnąć, która z nich jest słuszna. ’

Zobacz

Adaptacja

Jeżeli wykładowca w toku nudnej dyskusji nagle uderzy w stół, studenci są zaskoczeni, patrzą zdziwieni, a niektórzy mogą nawet podskoczyć, Jeśli jednak uderzenie powtarza się co kilka sekund, szybko przestaje oddziaływać na studentów. Studenci, jak to zwykle mówimy, „zaadaptowali się” do tego bodźca h Ponieważ przykład ten bardzo przypomina wypadki eksperymentalnego wygaszania reakcji, można by pokusić się o próbę sprowadzenia wygasania do adaptacji. Ta forma adaptacji rzeczywiście przypomina wygasanie również i tym, że ulega spontanicznej restytucji oraz rozhamowaniu. Na podobieństwa te zwrócił uwagę Humphrey (1930, 1933), który taką adaptację do powtarzanych, nagłych bodźców stwierdził u ślimaków i żółwi. Tego rodzaju negatywne przyzwyczajenie wykryto również w odruchowych reakcjach na wielokrotne dotykanie ogona u szczurów z rdzeniem kręgowym odizolowanym od mózgu (Prosser i Hunter, 1936) 2 oraz w niektórych odruchach brzusznych (abdominal) u człowieka (Lehner, 1941). Najwidoczniej w świecie istot żywych istnieje szeroko rozprzestrzeniona tendencja do tego, aby nie reagować na bodźce powtarzane bez wzmocnienia.

Zobacz