Daily Archives 08/12/2015

UCZENIE SIĘ WSKAŹNIKÓW U LUDZI

Porównując omówione eksperymenty nad uczeniem się odróżniania z wieloma zaliczanymi do psychofizyki doświadczeniami w zakresie odróżniania u ludzi, można zrozumieć, dlaczego w tej dziedzinie tak. dużą rolę ‚grają badania nad zwierzętami. W psychofizycznym eksperymencie badanemu mówi się, na jaki wskaźnik ma zwrócić uwagę i według czego powinien odróżniać eksponowane bodźce. Na przykład bodźce wzrokowe każe instrukcja porównywać ze względu na intensywność, rozmiary, barwę lub kształt. Byłoby absurdem gdybyśmy, chcąc określić czyjąś zdolność do odróżniania intensywności światła, kazali mu samemu szukać wskaźników, którymi powinien się kierować. Pierwsi psychologowie, którzy próbowali poddać psychofizycznym eksperymentom również i zwierzęta, musieli tak organizować badania, aby zwierzę samo wykryło, jakim wskaźnikiem ma się kierować. W ten sposób doświadczenia, pomyślane w zasadzie jako eksperymenty psychofizyczne, przekształciły się w badania nad uczeniem się, które odegrały – jak widzieliśmy – bardzo ważną rolę w psychologii eksperymentalnej. Gdy jednak teraz chcemy te zoopsychologiczne techniki eksperymentalne stosować znowu w laboratoryjnych badaniach nad ludźmi, stwierdzamy, że zadania, jakimi tam posługiwaliśmy się, są za łatwe i nie mogą rzucić wiele światła na uczenie się u człowieka. Wyobraźmy sobie dorosłego człowieka, przed którym stawiamy dwa pudełka, jedno oznaczone trójkątem, a drugie kółkiem, pudełka te z próby na próbą przestawiamy i mówimy mu: „Wybierz jedno z tych pudełek, a ja ci powiem czy wybrałeś dobrze czy „źle”! Jeśli eksperymentator chce uzyskać krzywą uczenia się czy też w ogóle zdobyć jakieś informacje o uczeniu się, musi zastosować technikę o wiele subtelniejszą, mianowicie posłużyć się wskaźnikami bardziej złożonymi, mniej wyraźnymi lub sprzecznymi.

Zobacz