Daily Archives 08/03/2015

Odróżnianie wielkości – dalszy opis

W zachowaniu się małp było też wiele innych szczegółów wskazujących, że zwierzęta te reagują nie na bodźce fizjologiczne, ale na spostrzegane przedmioty. Za tym wnioskiem najbardziej przemawia fakt, że motoryka małpy okazuje się dostosowana do odległości, wielkości i kształtu przedmiotów. Mimo więc najsumienniejszych wysiłków, aby ustrzec się od wszelkiego rodzaju antropomorfizmu, musimy zgodzić się z jednym z wniosków, jakie ostatecznie wysnuł Klüver ze swych obszernych badań nad małpami (1933, str. 313):

Zobacz

Generalizacja reakcji

Należy zauważyć, że we wszystkich tych eksperymentach jako Sb używano uderzenia prądem. Stosując przy wypracowywaniu klasycznego OW inne sytuacje, jak eksperymenty z mrugnięciem czy z wydzielaniem śliny, gdzie reakcja jest z natury rzeczy ograniczona do jakiegoś pojedynczego organu, trudno otrzymać – czy może tylko zauważyć – zjawisko generalizacji reakcji. Jednakże fakty tego typu występują prawdopodobnie w rozmaitych sytuacjach, w których warunkujemy operacje zdobywania Sb. Jedną z najbardziej uderzających cech uczenia się metodą prób i błędów jest właśnie eliminacja reakcji zbytecznych. Każdego, kto obserwował szczura umieszczonego po raz pierwszy w skrzynce Skinnera, bardzo irytowało, gdy widział, jak zwierzę wykonuje wszystkie możliwe reakcje, tylko nie naciska dźwigni. Jednakże w późniejszych próbach szczur od razu działa w sposób właściwy i naciska dźwignię bez żadnych zbędnych ruchów. Niezależnie od tego, czy dyfuzujne reakcje przy warunkowaniu klasycznym w pierwszych stadiach wypracowywania reakcji i eliminacja zbędnych ruchów przy warunkowaniu operacji zdobywania Sb mają taki sam mechanizm, podobieństwa między tymi dwoma grupami faktów są interesujące.

Zobacz