Daily Archives 07/09/2015

Redukcja popędu przy warunkowaniu klasycznym

Z dodatkowymi trudnościami spotykamy się z chwilą, gdy teorię wzmacniania jako redukcji popędu próbujemy zastosować do warunkowania klasycznego, Trudność tę przesłania czasem niedokładne posługiwanie się terminem „wzmocnienie”. Na przykład ostatnio Spence (1951), w rozdziale pt. „Teoretyczne interpretacje uczenia się”2, powtarza wyjaśnienie pawłowowskiego warunkowania odruchów ślinowych, przedstawione przez Hulla w 1942 r. w następujących słowach: „stan rzeczy: pokarm w pysku stanowi wzmocnienie, najprawdopodobniej wtórne, dzięki uprzedniemu skojarzeniu tego bodźca z redukcją głodu”. Wyjaśnienie takie mogłoby wytłumaczyć wzmacnianie już istniejącego OW, ale przecież na początku eksperymentu nie ma jeszcze połączenie Sw-Rw, które mogłoby ulec wzmocnieniu. Na przykład na błysk światła (Sw) pies

Zobacz