Daily Archives 06/19/2015

Bass i Hull i ich eksperyment

Bass i Hull (1934) przeprowadzili na ludziach eksperyment bardzo podobny do doświadczenia Anrepa. Umieścili szeregiem, w odstępach co 16 cali (około 40 cm) cztery stymulatory wibracyjne na plecach i nodze osoby badanej. Stymulator na jednym końcu tego szeregu łączono wielokrotnie z uderzeniem prądu w ręką w celu wytworzenia warunkowego GSR. Następnie S badał 32 razy reakcję na każdy ze stymulatorów, wzmacniając jednak tylko pierwotny Sto. Ta metoda różnicowego wzmacniania wygasza O W na bodźce zgeneralizowane, natomiast reakcja na pierwotny Sto zostaje zachowana. OW na bodziec dodatni wynosił przeciętnie 5,74 reakcje zaś na coraz dalsze bodźce zgeneralizowane były odpowiednio słabsze i wynosiły przeciętnie 5,63, 4,75 i 3,36 w milimetrach odchylenia igły galwanometru. Jest to gradient bardzo stromy, ale musimy pamiętać, że zastosowano tu metodę wzmacniania różnicującego. Eksperyment ten nie dostarcza dowodu na pawłowow- ską hipotezą irradiacji, tj. falistego rozprzestrzeniania się pobudzenia, ponieważ nie próbowano badać, jak generalizacja rozwija się w czasie.

Zobacz

JAKIE WSKAŹNIKI DZIAŁAJĄ PRZY POPRAWNYM ODRÓŻNIANIU?

Przechodzimy teraz do problemu, który zajmował badaczy przeprowadzających doświadczenia w różnych dziedzinach psychologii, tj. problemu wykrycia, jakimi wskaźnikami faktycznie posługuje się badany

Zobacz