Daily Archives 06/18/2015

Wskaźniki przy odróżnianiu figur

Fakt, że szczur potrafi nauczyć się wybierania drzwiczek oznaczonych białym trójkątem, a omijania drzwiczek z białym kołem, sam w sobie nie wystarcza jeszcze, aby uważać w tym wypadku kształt trójkątny za wskaźnik dodatni. Może wystarczającym wskaźnikiem jest tutaj tylko szeroka podstawa trójkąta, a na resztę figury zwierzę po prostu nie zwraca uwagi. Aby dokładnie określić, jakimi wskaźnikami kieruje się szczur przy odróżnianiu figur, przeprowadził Lashley (1938) całą serię eksperymentów posługując się metodą bodźców równoważnych. W aparacie do skoków były naklejone na dwojgu czarnych drzwiczkach białe figury, całe tło było czarne. Wskaźnik dodatni przesuwano w porządku przy- wskaźniki pierwotne padkowym z jednych drzwiczek na drugie. Gdy szczur opanował już zadaną czynność, czego kryterium stanowiło 20 kolejnych poprawnych reakcji, ‘przeprowadzano doświadczenia z bodźcami równoważnymi. Pokarm podawano teraz przy każdym wyborze, a od czasu do czasu przeprowadzano regularne ćwiczenie, aby nie dopuścić do zaniku wyuczonego odróżniania. Za kryterium równoważności bodźców uważano systematyczne wybieranie jednej z nowych figur, nawet wtedy, gdy wzrastał wówczas okres utajenia reakcji. „Z nowymi figurami… w grę wchodzi nowy element dezorientujący. Zwierzę długo waha się, zwracając się raz do jednej kartki, a raz do drugiej. Błędy pojawiają się najczęściej w pierwszych próbach, tak jakby zwierzę eksperymentowało na obu figurach, zanim zdecyduje się systematycznie wybierać jedną z nich”. (1938, str. 128-129).

Zobacz